نگارش دامنه ابراهیم طالبی دارابی ۱۲ ، ۱۰ ، ۱۴۰۴ : سخنی از آخرین رسول آسمانی محمد بن عبدالله ص همواره در گوش انسان شنیده میشد که "کَما تَکونوا یُوَلّى علَیکُم" یعنی هرگونه شما باشید، همانگونه بر شما حکومت مىشود. در واقع به یک عبارت، این سخن معنیاش این است اگر مردم اعتراض کردند و نخواستند، حکومت حق ندارد بر آنان بر خلاف خواستشان حکمرانی و زوررسانی کند. آیا اینک ملت دارد این حرف پیغمبر ص را رعایت میکند یا جمهوری اسلامی ایران؟!
متن دوم من:
جواب اعتراضات، گلوله نیست!
نوشتهی دامنه: چاپ شب. ۱۲ ، ۱۰ ، ۱۴۰۴ : مردم وقتی میبینند آخوند و سیاستمدار و سپاهی و دیپلمات و... برای حل بحران اقتصادی و معیشتی و حتی حقوق اساسی، با شیوههای کاملاً غیرعلمی و احساسی کشور را به مرحلهای از بحرانهای حاد و رجزخوانی و رقابت تسلیحاتی میبرند و داخل کشور را رها و به مرز اسرائیل میروند، حق دارند از فروپاشی پول ملی به عجز آیند و فریاد را خود را در خیابان به گوش حکومت برسانند. چون آنچه در روزنامهها و فضاهای مجازی به حکومت گوشزد کردند و تقاضاها نمودند، مؤثر نیفتاد. جواب این معترضان، گلوله نیست. فروریختن خون معترضان همانقدر گناه دارد، که خون دیگران. حکومت باید صدای مردم را صدای حقیقت و صوت عدالت بداند. غیر ازین هر چه کند، مسئول عواقب آن است. دامنه
متن سوم من:
رفتار دوگانهی حکومت با دو جور تجمع اعتراضآمیز
نگارش دامنه ابراهیم طالبی دارابی ۱۳ ، ۱۰ ، ۱۴۰۴ : هر جمعه چندین شهر -گویا ۶۰۰ شهر- توسط مقامات ج.ا.ایران نمازجمعه اجرا میشود. پایان آن هم معمولاً شعار میدهند. بماند که هزاران دقیقه وقت و هزینه صرف آن میشود شامل آتشنشانان، اورژانسیان، پاسبانان، شهرداران، برگزارکنندگان و اندکنمازگزاران. در هر مسیر منتهی به مصلیٰ هم خیابانها را تا چندین ساعت به روی مردم میبندند. بماند این وسط چقدر از جیب ملت اضافهکار به دستاندرکاران آن نیمروز نماز میدهند. این بهکنار. حکومت و حاکمیت مدتهاست هرگز تن به خواستههای مردم و بزرگان و خردمندان نمیدهد. ساختار قدرت هم بههیچوجه خود را نه ناکارآمد میداند و نه یک قدم حاضر است به نفع منافع ملی سیاست غلط را تغییر دهد، جان مردمِ دچار انواع بیعدالتی و تبعیض و فقر، به لب میرسد، چارهای جز ورود به خیابان نمیبیند و اعتراض خود را به گوش ناشنوای قدرت میرسانَد که بلکه سرِ عقل بیایند. اما بین حکومت و معترضان بنبست پدید میآید، زیرا حکومت خود را نمایندهی "مهدی موعود علیهالسلام" میداند و آن حرف مشهور را که "حفظ نظام، از اوجب واجبات است"، حجت خودش میپندارد. حال آنکه از امام خمینی سخن دیگری هم مشهور شده است که گفته بود اگر روزی مردم بیایند علیهی شما -روحانیت حاکم و حکومتیان این نظام- تظاهرات کنند آن روز هم به تعبیرش "ایامالله" است و به همین علت گفت "بترسید از آن روز". حالا من کاری ندارم که آیا خود امام خمینی صدای ملت را میشنید؟ یا نه؟!. مسئله اینک این است، حکومت به تجمع نمازجمعهی هر هفته که اغلب سهمیه است، همکاری و حتی همراهی میکند و نماز را هم دولتی حکومتی کرده است، اما به اعتراضات مردمی که جز فریاد خیابان، جایی را ندارند، هزاران انگ میزند که بتواند سرکوب را توجیه نماید. گلوله و شلیک اگر کارساز بود، شاه در ۱۷ شهریور ۵۷ حمام خون بپا کرده بود، ولی رفت! وقتی تو به مخالف خود حتی پایان نمازجماعتها میگویی: "مرگ بر ضد ولایت فقیه"، خاب آن معترض شعار را بازسازی میکند فریاد دیگری سر میدهد. حق هم، تساوی است در بشر، نه در تبعیض. صدای ملت را تقسیم نکنید، شلیک به صدای ملت، عاقبت درین دنیا ندارد.
متن چهارم من:
فقط کاسب راست نمیگوید،
اکثریت ملت هم راست میگوید
نگارش چاپ شب دامنه ابراهیم طالبی دارابی ۱۳، ۱۰ ، ۱۴۰۴ : سایت آقاخامنهای امروز ۱۳ دی ۱۴۰۴ سخنی از وی نقل کرد در مورد اعتراضات اخیر مردم -که همچنان از ۷ دی تا هماینک ادامه دار شده است- گفت:
- "کاسب راست میگوید که با این شرایط نمیتواند کاسبی کند... اعتراض بازاریها به این مشکل، مطلب درستی است... اعتراض بجا است اما اعتراض غیر از اغتشاش است.. مسئولان باید با معترض حرف بزنند اما حرفزدن با اغتشاشگر فایدهای ندارد بلکه باید او را سر جای خود نشاند." پایان نقل قول
در مورد موضع و مبانی بالا، چند حرف برام مانده است که باید زد: ۱. نه فقط بازاری و کاسبها درین سلسله اعتراضات "راست" میگویند؛ به نظر من کارگران هم راست میگویند، دانشجویان هم راست میگویند. رانندگان هم راست میگویند. مستضعفان هم راست میگویند. معلمان فراوان ایران هم راست میگویند. روحانیان غیروابسته و وراسته و برخی از مجتهدان منتقد هم، راست میگویند. پس فقط کاسب نیست که فریادش را اعتراض نامید، در مورد سایرین هم باید اعتراض را پذیرفت. ۲. بر فرض حکومت واقعاً میخواهد به همین تعبیر، بین "اعتراض" از "اغتشاش" فرق گذارَد؛ به چه شیوهای میتواند اسم اعتراض را اغتشاش بگذارد و اغتشاشگر را "سر جای خود" بنشاند؟! ۳. ده سال حکومت امام خمینی را فعلاً درین متنم ورود ندارم، اما چهل سال حکومت آقاخامنهای که، شاهدند همه که چندین مرتبهی متوالی و متناوب، مردم در خیابانهای ایران اعتراض کردند، ولی نه فقط حکومت با آنان حرف نزد، بلکه سرکوب کرد و انگ زد و به زندان برد و از حقوق سیاسی و اجتماعی محرومشان کرد. درین چهل سال، کجا حکومت حرف معترض را گوش کرد؟! اگر گوش میکرد و عقل مردم را به حساب میآورد، این نظام دچار انواع فساد و بیعدالتی، به این بنبست هولناک نمیرسید. مردم زیر ضربات ناکارآمدیهای این سیستم دارند، له میشوند ولی قدرت حرف خودش را فقط میزند. حتی دادِ آقانوریهمدانی هم -که روحانی حامی قدرت و حاکمیت بود- همین روزهای اخیر بشدت در آمد. عین سخن این روحانی قم:
- "مردم از گرانی و سختی معیشت، به ستوه آمدند.. کاهش ارزش پول ملی، مردم را سرگردان کرد و این گرانی و سختی معیشت، کمر مردم را خم کرد... باید مشکل حل شود و مردم راضی باشند." پایان نقل قول
آری؛ مردم حاضر و راضی نباشند حتی حضرت علی ع هم حکومت را قبول نمیکرد. مردم خواستند، امام علی ع آمد و حکومت تأسیس کرد. عدل، عقل، علم. حکومت باید به این سه پایه تن دهد و بر آن تکیه دهد. هر چند بر همگان معلوم است این حکومت، هرگز رویکردی عقلانی و مشورتی و علمی و نگرش آشتی جهانی رو نخواهد کرد. آنان چند دهه است بنا دارند خاورمیانه را آباد کنند و آزاد کنند! ای بسا به قول حضرت علی ع عبرتها کثیر، ولی عبرتگیر، قلیل.
