احکام شرعی

 

بخش دوم

فتوای آیت‌الله العظمی سید علی سیستانی:

 

سؤال: حد نگاه کردن به زن نامَحرم نه از روی لذت تا به چه حد است؟

 


پاسخ: مساله نگاه کردن مرد به بدن زنان نامحرم و همچنین نگاه کردن به موی آنان، چه با شهوت باشد چه بدون شهوت، چه باترس افتادن در حرام چه بدون آن، حرام است. و نگاه کردن به صورت آنان و دستهایشان تا مُچ، اگر با شهوت یا با ترس از افتادن در حرام باشد، حرام است. بلکه احتیاط مستحب آن است که بدون شهوت و ترس از افتادن در گناه هم به آن نگاه نکند.
 

 

و نیز نگاه کردن زن به بدن مرد نامحرم باشهوت و ترس از افتادن در گناه، حرام می باشد، بلکه بنابر احتیاط واجب بدون آن نیز نباید نگاه کند مگر به جاهائی از بدن که معمولا مردها نمی پوشانند مانند سر و دستها و ساق پاها که نگاه کردن زن به این جاها اگر بدون شهوت و بدون ترس افتادن در گناه باشد، اشکال ندارد.

 


و نگاه کردن به بدن زنهای بی باک که اگر کسی آنها را امر به حجاب نماید اعتنا نمی کنند، اشکال ندارد مشروط به آنکه بدون شهوت و ترس از افتادن در حرام باشد، و در این حکم فرقی میان زنهای کُفار و دیگر زنها نیست، و همچنین فرقی نیست میان دست وصورت ودیگر جاهای بدن که معمولا آنها نمی پوشانند. (منبع)

 

بقیۀ فتواهای مراجع در ادامه

 

فتوای آیت‌الله العظمی ناصر مکارم شیرازی:

 

سؤال: جاری کردن عقد اخوّت چه احکامی دارد؟


پاسخ: شایسته است برادران مومن، در روز غدیر، با یکدیگر عقد اخوت و برادری به شکلی که در مفاتیح آمده، جاری کنند که بعد از آن سزاوار است برخی امور را رعایت نمایند: 1- برای یکدیگر دعا کنند. 2- در زیارت ها بجای دیگری نیز زیارت کنند. 3- در آخرت یکدیگر را شفاعت کنند.(منبع)

 

بقیۀ فتواهای مراجع در ادامه

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی سید علی سیستانی:

 

سؤال: برای خانم هایی که عذر شرعی دارند تا چه حدی می توانند به ضریح ائمه (علیهم السلام) نزدیک شوند؟


جواب: نشستن در صحن ها و رواق هائی که مسجد نباشد اشکال ندارد ولی در رواقی که ضریح مقدس در آن قرار دارد به احتیاط واجب نمی تواند در آنجا بنشیند و می تواند از یک در داخل شود و از در دیگری خارج شود. (منبع)

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی یوسف صانعی:

دربارۀ حج:

 

سؤال: آیا پوشیدن دو جامه اِحرام برای بانوان واجب است؟


جواب: برای زن پوشیدن دو جامه لازم نیست و می‌تواند در لباس خودش مُحرِم شود.

 


سؤال: اِحرام بستن مردها در پارچه‌ای که نازک و بدن نماست چه حکمی دارد؟


جواب: لازم است جامه‌ای را که لنگ قرار می‌دهد نازک نباشد و احتیاط مستحب آن است که ردا هم بدن‌نما نباشد.» (منبع)

 

فتوای آیت‌الله العظمی سید علی سیستانی:

دربارۀ طواف: «ظاهراً معیار قرار دادن کعبه در سمت چپ، صدق عرفی است، همانطور که از سواره طواف نمودن پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به دست می آید، و نیازی به دقت کردن در آن و منحرف نمودن بدن هنگام رسیدن به رکن های چهارگانه کعبه و دو دهانه حجر اسماعیل (علیه السلام) تا یقین حاصل شود که طرف چپ بدن دقیقاً روبروی کعبه قراردارد، نیست.» (منبع)

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی ناصر مکارم شیرازی:

سؤال: شاباش دادن چه حکمی دارد؟.

 

 

پاسخ: اگر شاباش را در برابر رقص بدهند، اشکال دارد. و در صورتی که مفسده ندارد به صاحبان اصلی برگردانید و الا به فقرا صدقه دهید و اگر خودتان نیازمند باشید می توانید استفاده نمایید. (منبع)

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی سیدعلی سیستانی:

سؤال: برخی از زنان هستند که آرایشی ملایم بر صورتشان می‌زنند با این استدلال که «ملایم است و باعث تحریک نمی‌شود و اگر حرام هم باشد حرامش اندک است و چون آنها هم مثل هر انسان دیگری هستند، دوست دارند حس کنند ظاهرشان در نظر دیگران پذیرفتنی است و نه چیزی بیش از این». از خداوند می‌خواهیم شما را در هر خیری موفق گرداند و از شما خواستاریم ما را با نصحیتی پدرانه بهره‌مند سازید تا مگر خدا صلاح ما و صلاح آنها را در آن قرار دهد.

 

 

پاسخ: حضور زن در مقابل مرد نامحرم در حالی که ذره‌ای آرایش داشته باشد مطلقاً حرام است، و آنچه ذکر شد عذری برای ارتکاب این حرام نیست، و بر زن مؤمنه واجب است که به جمیع احکام شرعی پایبند باشد.

 

 

 

سؤال: در کشورهای غربی متدوال شده که لنزهای رنگی بر چشم می چسبانند آیا چنین کاری به قصد آرایش و آشکار شدن در برابر اَنظار مردان نامحرم، جایز است؟

 

 

پاسخ: اگر عُرفاً زینت شمرده شود جایز نیست.(منبع)

 

 

 

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی یوسف صانعی:

سؤال: بعضی از راننده های کامیون در حین عبور در داخل محدوده شهری از بوق های با صدای قوی استفاده می‏کنند، که بی اختیار و بعضاً با اختیار بر گذشتگان آنان لعنت خدا را نثار می کنیم. آیا استفاده از این نوع بوق ها توسط آنان و عکس العمل ما، شرعاً جایز است؟

 


پاسخ: ایجاد زحمت برای دیگران و اذیّت کردن آنها، شرعاً حرام است. بنابراین، مثل بوق زدن راننده که برای اذیّت کردن مردم باشد، غیر جایز است; و کار شما هم که به گذشتگان آنها لعن می کنید، صحیح نمی باشد، چرا که لعن و دوری از رحمت باید برای اذیّت کننده درخواست شود نه دیگران، زیرا « وَلاَ تَزِرُ وَازِرَهٌ وِزْرَ أُخْرَى »، یعنی هیچ کس بار گناه دیگری را بر دوش نگیرد و هرکس مسئول عمل خویش است. (منبع)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی سیدعلی سیستانی:

 

سؤال: اختلاط و صحبت کردن دختر و پسر چه حکمی دارد؟


پاسخ: در مورد اختلاط با نامحرم باید زن کاملا حجاب را رعایت کند ودر صورت نیاز ضروری به صحبت کردن, از نازک کردن صدا و زیبا کردن ان و همچنین از سخنان نامناسب بپرهیزد و وقار و عفت خود را نگه دارد, در عین حال بهتر است به طور کلی از اختلاط اجتناب شود زیرا معمولا رعایت حدود و آداب شرعی نمی شود. (منبع)

 

 

سؤال: آیا نشستن یک دختر در کنار یک پسر در یک کلاس دانشگاه چه حکمی دارد؟


پاسخ: اگر بیم کشیده شدن به گناه نباشد، با رعایت حدود شرعی اشکال ندارد.(منبع)

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی سیدعلی سیستانی:

سؤال: وظیفه کهنسالان که توانایی روزه گرفتن ندارند، چیست؟

 

 

پاسخ: کهنسالان در صورتی که توانایی روزه گرفتن نداشته باشند یا در صورت روزه داری برایشان مشکلی پیش می آید، می توانند افطار کنند و به جای هر روز افطار، فدیه دهند.

 

در استفتای دیگری سوال شده است که آیا حکم کسی که بیماری تشنگی دارد همانند کهنسالان است؟

 

پاسخ: این افراد نیز همانند کهنسالان می توانند افطار کرده و فدیه پرداخت کنند. (منبع)

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی سید محمدسعید حکیم

 

سؤال: فتوای شما دربار‌ه‌ی کسانی که از اسلام به دین دیگری می‌گروند چیست؟ از نظر شما، آیا آنها مستحق مجازات هستند؟ اگر چنین است، چه مجازاتی؟

 

پاسخ: هیچ شکی نیست که آنها در آخرت سزاوار مجازاتی عظیم هستند. خداوند متعال می‌فرماید: «کسانى که کفر ورزیده‌اند، سرورانشان طاغوتند، که آنان را از روشنایى به سوى تاریکیها به در مى‌برند. آنان اهل آتشند که خود، در آن جاودانند.» (۲:۲۵۷).

مجازات در این دنیا وظیفه‌ی ما نیست. (منبع)

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی سیدعلی سیستانی:

 

سؤال: در کشور دانمارک زندگی میکنم روز در ماه مبارک رمضان ۲۰ تا ۲۱ ساعت است و من مشغول کار هستم و نمی توانم با این روزهای بلند روزه را تحمل کنم حکم روزه من چیست؟

 


پاسخ: واجب است بر طبق اوقات شرعی همان شهر روزه بگیرید هرچند روز بلند باشد ولى اگر روزه گرفتن مشقت زیادی داشته باشد و عادتا قابل تحمل نباشد ، جایز است در هنگام شدت گرسنگی و تشنگی بنابر احتیاط واجب تنها به مقدار ضرورت آب بنوشید یا غذا بخورید و باید بقیه روز را به احتیاط واجب امساک کنید و بعد از ماه رمضان این روز را قضا کنید و کفاره ندارد.

 


و نیز می توانید در محدوده زمانی بین اذان صبح تا قبل از اذان ظهر به مقدار مسافت شرعی (۲۲ کیلومتر) از آخرین خانه های شهر خارج شده و روزه خود را در آنجا افطار کنید و به شهر بازگشته و در این فرض امساک واجب نیست و باید بعدا آنرا قضا کنید و کفاره ندارد.

 


و اگر روزه مانع کاری باشد که امرار معاش متوقف بر آن است مثلا موجب ضعف شود به گونه ای که امکان ادامه کار نباشد یا به حدی موجب تشنگی شود که قابل تحمل نباشد, پس اگر تغییر کار یا ترک ان در ماه مبارک رمضان ممکن باشد وبتواند زندگی را با مالی دیگر هرچند با قرض ادامه دهد, این کار را انجام دهد و روزه بگیرد. و در صورتی که این امر میسور نباشد، باید روزه بگیرد، ولی هنگام ضعف شدید می تواند با نوشیدن آب یا خوردن غذا بنا بر احتیاط واجب (فقط) به مقدار ضرورت ضعف خود را برطرف کند و خوردن بیش از آن مقدار اشکال دارد, و به احتیاط واجب باید بقیه روز را امساک کند، و باید بعد از ماه مبارک رمضان آن را قضا نماید وکفاره بر او واجب نیست. (منبع)

 

 

 

 

فتوای آیت‌الله العظمی سیدعلی سیستانی:

سؤال: آیا فاصله انداختن بین دو نماز واجب مثلاً بین ظهر و عصر یا بین نماز مغرب و عشاء مستحب است؟

 

 

پاسخ: بهتر است نمازها در زمان فضیلت خوانده شود وقت فضیلت نماز مغرب به احتیاط واجب بعد از اینکه سرخی طرف مشرق ـکه بعد از غروب آفتاب پیدا می ‏شودـ از بالای سر انسان بگذرد تا زوال شفق (سرخی مغرب-حمره مغربیه) است. وقت فضیلت نماز عشا از زوال شفق (تقریبا ۴۵ دقیقه بعد از مغرب) تا یک سوم شب است؟ (منبع)

 

بخش اول فتواها: اینجا