چگونه زیستن را به ما آموختی؛ سلیمانی
به قلم دامنه. به نام خدا. چگونه زیستن را به من آموختی. شهید بزرگ ایران، ای حاج قاسم، ڪه بیدارگر بودی و بیدارِ بیداریها، تو خوب و خوب میدانستی ڪه معلم انقلاب، علی شریعتی -همو ڪه در اوج استبداد شاهی با قلم مینوشت و با زبان میگفت، تا بیداری را بیدار نگه بدارد و خفتگان را هشدار و هوشیار- به همهی ایرانیان و مبارزان راستین آموخت چگونهزیستن را از خدا بیابند و چگونهمردن را از خود.
و تو حاج قاسم، سردار خاڪسار و خاڪسار سردار، در تمام عمرت هم زیستنِ خوب را، خوب بلد بودی و هم خوبزیستن را خوبِ خوب. و همین، تو را برجسته و نمادِ تمام نمادها ڪرد ڪه چگونهمردنِ تو، مانندِ چگونهزیستنات آینهایی برای زیستن شد. تو اینڪ، خود یڪ «راه» شدی، راهی برای رهایی. راهی برای آگاهی، راهی برای آزادی. راهی برای دانایی. دوستت داریم قاسم انقلاب چرا ڪه در آخرین نوشتهات پیش از شهادت هم نوشتی: «خدایا مرا پاڪیزه بپذیر.»
