نگارش دامنه جمعه ۱ اسفند ۱۴۰۴ : از سعدی هم نمیآموزند حاکمان، زیرا برای فقط تخت و سلطنت و ولایات و اماراتِ خود، جَست و خیز دارند و وقتی هم تنها میشوند و دانشمندان و خردمندان و روشنفکران را با خود همراه نمی بینند، خود تخت قدرت و حکومت خود را میستایند و از حکمرانی خود تعربف میکنند. سعدی با آن دید تیز خود، چقدر دقیق و عقلی و پربار گفته بود:
دانی که چه گفت زال با رستمِ گُرد؟
دشمن نتوان حقیر و بیچاره شمُرد
دیدیم بسی، که آبِ سرچشمهٔ خُرد
چون بیشتر آمد شُتر و بار ببُرد
(سعدی، گلستان، باب اول، در سیرت پادشاهان، حکایت شمارهٔ ۴)
دانی که چه گفت زال با رستمِ گُرد؟
دشمن نتوان حقیر و بیچاره شمُرد
دیدیم بسی، که آبِ سرچشمهٔ خُرد
چون بیشتر آمد شُتر و بار ببُرد
(سعدی، گلستان، باب اول، در سیرت پادشاهان، حکایت شمارهٔ ۴)
