پست ۷۷۷۷ : به قلم دامنه. به نام خدا. این مطلبم صرفاً یک بحث دینیست و در واقع برداشت و خلاصهنگاریام است از کتاب «سرشت و سرنوشت» گفتار ۹، دین و دینداری» اثر دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی از ص ۱۸۵ تا ۲۰۴.
عکس از دامنه
دینانی معتقد است دین حتی از نفَسکشیدن نیز برای انسان ضروریتر است. انسان اگر نفَس نداشته باشد میمیرد، ولی اگر دین نداشته باشد به آگاهی و کمال نمیرسد و وقتی به آگاهی نرسد، همهی هستیاش میمیرد، پس دین از نفَسکشیدن برای انسان ضروریتر است... زیرا در نگاه ایشان دین ارتباط انسان با خدا و کمال است... کسی که باور نداشته باشد، دین هم نخواهد داشت... غایتِ دین کمال است... اگر کسی دین نداشته باشد تمام لایههای انسانی و معنویاش به فعلیت نمیرسد... حتی اگر کسی تفسیر دینیاش شَبانوار باشد باید با او همدلی کرد تا کمکم دیدش روشن و بازتر شود... بر «ندارندهی باور» دین وجود ندارد... و کسی که به این مطلب نرسیده باشد "محروم" است. مرحوم علامه طباطبایی استاد آقای دینانی نیز چنین محرومانی را «مستضعف فکری» مینامیدند.
.jpg "«عیارسنجی پندارهای عبدالکریم سروش درباره وحی و قرآن»")
