متن آیه: و مِن آیاتهِ اَنَّکَ تَری الأَرضَ خاشِعَةً فاذا اَنزَلنا علیها الماءَ اهْتَزَّتْ و ربَتْ اِنَّ الَّذی اَحیاها لَمُحیِ المَوتی اِنَّهُ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ.
ترجمهی آیه: و از نشانههای (قدرت) خدا این است که تو زمین را خشک و برهوت میبینی ، امّا هنگامی که (قطرههای حیاتبخش) آب بر آن فرو میفرستیم، به جنبش در میآید و آماسیده میگردد (و بعدها به صورت گل و گیاه و سبزه موج میزند) . آن کس که این زمین خشک و برهوت را زنده میکند، هم او مردگان را نیز (در قیامت) زنده میگرداند. چرا که او بر هر چیزی توانا است. خرمدل.
تفسیر آیه: در این آیه بر مسئلهی معاد احتجاج شده و میفرماید: از نشانهها و آیات الهی این است که زمینی را که در زمستان خشک و خموده است با بارش باران سرسبز و خرم میسازد، درست مانند شخص افتادهحالی که خواری و ذلت از سر و رویش میبارد اما به واسطهی دسترسی به مالی، نارسائیهایش را اصلاح کرده و دارای نشاط و تبختُری شده که آثار خرّمی و نعمت از چهرهاش هویداست. آنگاه میفرماید: همان کسی که زمین مرده را زنده و شاداب می سازد مردگان را نیز زنده خواهد کرد، چون او بر هر امری توانا و قادر است" المیزان.
