به قلم دامنه: به نام خدا. تسلیت غمبار مدرسه فکرت. رجوع همه به "الله" است. درگذشت مادری سرشار از مهر و نمونهی اعلا در مادری و مهربانی مادر حاجیه فیروزه لاری اندوهی دردناک داد به من. سالها به خاطر عمق رفاقتم با آق سید اسدالله سجادی در آن بیت آمدوشد داشتم بهطوری که بیتی محبوب برایم بود و آن مادر گویی مادرِ خودِ من. حتی این اواخر هم دیدمش و عرض ادب کردمش بازم مرا به همان طرز عصر رفاقت عمیق با سید اسدالله دیدمِم، مهر، محبت، مادریت. خدایا چندان غذاهای او به جانم فرو رفت که اگر نبود آن بذل و بخشش ممکن بود گاه گُشنه بخوابم. من و آق سید اسدالله عین دو قلو بودیم، با هم، همیشه، حتی روز، شب، وقت، بیوقت.
من این درد جانسوز وفاتش در شب شهادت امام حسن عسکری ع را به روح مرحوم آق سید علی سجادی که چون پروانه گرد این همسر بیهمتایش میگردید و به برادر بهتر از جانم آق سید اسدالله سجادی و آقا سید رضا و شش خواهر خیلی مهربانشان -که نزد من عین چهار خواهرم، مَجد و حُرمت داشته و دارند- و نیز به دو عروس گرانقدر آن مادر و همچنین به آقایان دوستان خوبم آقای اصغر ملایی، آ قای اسماعیل آفاقی، آقای سید اسماعیل حسینی، آقای آهنگری، آقای میرزایی و آقای صباغ -دامادهای محترم و بامعرفت این بیت- و تمامی نوادگان و بستگان ایشان جانانه و غمگینانه تسلیت میگویم. خیلی بر من ناگوار شد شنیدن این فوت. برای آن مادر پاکسرشتم و مظهر عطوفتم -که روح عظیم و منش خلیق و خُلقی لطیف داشت- سوگوارم و برای اهتزاز روحش قرآن میخوانم و به حرمتش اشک میریزم که یک خندهاش بر منِ فرزندش حد زمین تا عرش ارزش داشت. مادرم قیامت مرا مثل همین دنیا مهربان باش. ۱ مهر ۱۴۰۲مدیر مدرسه فکرت. ابراهیم طالبی دامنه دارابی.
سلام از احساس گرم و عطوفت غمگنانه شما نسبت به این خانواده نهایت تشکر را دارم باشد تا ثوابی از قرائت قرآنی که تلاوت میگردد به روح مادر عزیزت و پدر گرامیتان و روح عمو حیدر به حرمت مظلومیت امام محبوس در سامرای!
اسماعیل آفاقی
محمدتقی آهنگر: سلام اقا ابراهیم. روح انمرحمه غریق رحمت واسعه ی الهی. واما نکته ای در مورد مرگ که حق و اغازی دوباره است خداوند در سوره ی ال عمران ایه ۱۸۵به این حقیقت اشاره می فرماید: کل نفس ذائقه الموت وانما توفون اجورکم یوم القیمه،،،،،،، الامتاع الغرور. مرگ حقیقتی انکار ناشدنی اما ناشناخته است بخاطر همین ایات فراوانی من جمله ایه ی ذکر شده ما را به حقیقت مرگ اشنا می کند هنگامی که نوزادی به دنیا میاد ودیگران به او لبخند زده وتبریک میگن ولی او بسیار گریان وبی تابی می کند چون به تازگی از جهان کودکی که در ان بود خارج شده و هنوز با دنیای جدید خو نگرفته واما پس از مدتی با جهان جدید انس میگیرد در ان ترس وهراسی نیست و تصور ما درباره ی مرگ وارد شدن به سرای اخرت همین گونه است وباید مرگ را دریچه ورود به جهانی بزرگتر وحقیقتی فراتر دانست البته کیفیت زندگی ما در این دنیا چگونگی زندگیمان را حیات در اخرت رقم می زند اگر اعمال نیک داشته باشیم مرگ ما بی خطر و شیرین و زندگی اخروی ما نیکو ولذت بخش خواهد بود وبرعکس اگر در این دنیا به فرمانهای الهی گوش ندیم وعمل نکنیم مرگ ما اغازی برای ورود به یک زندگی تلخ وعذاب اور خواهد بود در سخنان پیشوایان دینی ما امده که مرگ برای مومن مثل در اوردن لباس کثیف وکهنه وپوشیدن لباس رنگین و گرانبها و یا مثل ازاد شدن زندان است وبرای کافر برعکس ان است پس در نتیجه همیشه بیاد خدا بودن شعار دوستان خداست یعنی مرگ را فراموش نکنیم وخداوند رو همیشه ودر همه حال حاضر و ناظر براعمال مون بدانیم و از رحمت بی پایانش نامید نشویم خداوند اموات همه به خصوص این مادر عزیز را رحمت کناد ارادت.
لطف کند کسی که حرف دارد مرا برای این فتح باب بگوید و یا حتی بکوبد و برُبد: 👇
جناب محمدتقی سلام. متنت حد یک کلاس درس در بهترین زنگ در ساعت دوم مدرسه بود. همیشه زنگ دوم کلاس را دوست داشتم و زنگ اول و آخر را نه. اینک همان حس دستم داد. بسیار باحوصله وارد پدیدهی موت و وفات شدی. میخواهم کمی تلخی کنم. هر چند انسان توحیدی هستم و مرگ را نه فنا که بقای با شهد بهشت میدانم گرچه خود دوزخ را صد در صد خواهم چشید و شاید سپس به بهشت راهم دهند. حرفم این است آرزو (=آرزویی محال) داشته و دارم ای کاش آدم نمیمُرد و زنده رهپسار میشد عین زیارت رفتن به مشهد بدرقه داشت و وداع و انتظار دیدار "باز" و گشوده. من فردی خیالاتی نیستم ولی عاطفی چرا. رفتن خیلی از آدمها بر روحم صدمه زد. تاب مرگ کسی را ندارم حلقومم از فشار به شمار میافتد نزدیکانم میمیرند. کدام عضو بود که این صحن اخیرا" نوازش امام علی ع را در شستوشوی پیغبرمان ص بار گذاشت. دیدی آن علی با هم همه قلب وسیع مویه کرد و گریه. من با آن نوازش علی ع گریستم. اینک هم دلتنگم برای کسی که اینک به غیاب رفت و راه قیامت. مادری که عطر مادرم در نفسهایش بود. ما آدمها هم تا فوت کسی فرا نرسید حق ابراز این همه حُب را نداریم. حالا که رفت مرا سخت به غبطه و حسرت برد. وقتی کسی از پیش تو میرود حتی حرف هم دیگر معنا ندارد چرا؟ چون حرف طرف میخواهد که لَحن و ادای تو را بفهمد. این مادرم رفت. کاش آدمها از برِ آدم نمیرفتند. ولی تو تقی عالی فوت را فرموله کردی. قانع نشدم ولی آلامم از دلتنگی را یک ذره کاست. ولی قادر نشد کامل بشوید و ببرد. فرصت ویرایش نیست محمدتقی درستش را تلفظ کن.
سلام جناب آقای دکتر طالبی عزیز. شهادت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام و رحلت مادری مهربان حاجیه خانم فیروزه لاری را به شما تسلیت عرض می کنم در نوشته های تسلی خاطر به خانواده آقای سجادی چون از یک پسر و سه داماد نام بردی جای گلایه برای سه خواهر و سه داماد بوجود میآید ایشان شش داماد دارن سه تا را نام بردید بقیه دامادها آقایان آهنگری و میرزایی وصباغ وهمچنین پسر دیگر آقا سید رضا می باشد آقا سید رضی داداش آقا سید محسن سجادی می باشد چون حضرت عالی خود را متعلق این بیت می دانستی و در نوشته هایت اگرکلیات مب گفتی شامل شش خواهر و شش داماد می شد انتظار سه خواهر از برادر رضایشان اینه نامی ازبقیه داماد ها برده شود دوست کوچک مشترک شما و آقا سید علی اصغر سید محمد تقی دارابی مقلب به سید حمید در کنار مضجع شریف حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها نائب الزیاره ما باشید التماس دعا.
سید حمید دارابی