نگارش یکشنبه ۱۹ ، ۱۱ ، ۱۴۰۴ در مدرسه فکرت شعبه‌ی "بله" : امروز ۱۹ ، ۱۱ ، ۱۴۰۴ صبح از خانم "پری ثابت" روزنامه‌نگار روزنامه‌ی "ستاره‌ صبح" گزارشی خواندم که پرده از شادی هلندی‌ها بر داشت. ملتی بحران‌دیده آن‌هم بارها و بارها. اما آنها شادی را به گفته‌ی این روزنامه‌نگار به یک "مهارت جمعی" تبدیل کردند، نه احساس زودگذار. سیاست‌گذاری‌های هلند (واقع در اروپا کنار دریای شمال مجاور آلمان و بلژیک، کوچک‌تر از استان گیلان) بر "عدالت اجتماعی، آموزش، سلامت روان و گفت‌وگوی جمعی متمرکز شد." به عبارت وی: "هلندی‌ها آموختند که رنج را انکار نکنند، بلکه در باره‌اش حرف بزنند."

...

یک جمله‌ی معروف از هلندی‌ها هست که به همدیگر می‌گویند: "عادی رفتار کن، همین کافی است." بنای هلندی‌ها بر "زندگی لوکس یا هیجان دائمی" نیست و "کمتر خود را با دیگران مقایسه می‌کنند" مسئولیت فردی در برابر خیر جمعی دارند. در بسیاری از قصه‌های محلی هلندی‌ها، قهرمان "کسی نیست که قدرتمندترین" است، بلکه کسی است که "به‌موقع و با همکاری دیگران" عمل می‌کند. آنها بر "شنیدن صدای همه‌ی طرف‌ها" تأکید دارند. شادی هلندی‌ها نتیجه‌ی تمرین مداوم است: "تمرین تعادل، تمرین اعتماد، تمرین ساده‌زیستی و تمرین مواجهه واقع‌بینانه با بحران". نظام آموزشی نیز از کودکی "مهارت‌های زندگی، کار گروهی و مدیریت احساسات" را آموزش می‌دهد. همچنین ارتباط نزدیک با "طبیعت، استفاده‌ی روزمره از دوچرخه و تاب‌آوری بالا در برابر بحران‌ها" دارند. دامنه ابراهیم طالبی دارابی