ابهام غنا

 

پست 6746. به قلم حجت الاسلام محمدجواد غلامی دارابی: قسمت اول. به نام خدا. موسیقی حضور بسیار پررنگی در زندگی انسانها داشته و دارد، در گذشته رسانه ها اعم از رادیو ، تلویزیون، ماهواره و امروزه در فضای گسترده مجازی نفوذ کرده و می توان به راحتی شاهد نقش تاثیر گذار مثبت یا منفی هنر موسیقی در زندگی بود.

 

در تمام شبکه های صوتی و تصویری کمتر برنامه ای یافت می شود که در آن از انواع موسیقی ها برای تنوع و فرح بخشی به برنامه ها استفاده نشده باشد و این غیر از عموم مجالس لهو، و لعب است که در آن از موسیقی برای رقص و پایکوبی استفاده می شود.


اساسا موسیقی در میان هنر های شناخته شده با بیشترین مخالفت روبرو شده و در میان دانشمندان مسلمان به ویژه فقیهان مورد بحث و گفتگوی فراوان قرار گرفته است. نگاه غالب صاحب نظران به پدیده موسیقی نگاهی منفی و مبتنی بر مخالفت شریعت با آن بوده است، با این حال برخی نیز با کاوشی ژرف پیرامون ادله ناظر به آن ضمن تقسیم موسیقی به ممنوع و مجاز، به دفاع از موسیقی مجاز و فاخر پرداختند.

 


بی تردید یکی از عوامل دشواری و پیچیدگی این مساله ابهام در مفهوم غنا می باشد. به طوری که غنا را ضرب المثل مسائلی می دانند که فقها و اصولیین به عنوان موضوعات مجمل؛ یعنی موضوعاتی که حدودش  مشخص نیست به کار می برند.


در این سلسله نوشتار تلاش می کنم ضمن ارائه تصویری روشن از مفهوم "غنا" یا "موسیقی" و بیان نقطه نظرات فقیهان، به جایگاه موسیقی در کتاب شریعت بپردازم. ادامه دارد... تهران. دانشگاه هنر. محمدجواد غلامی دارابی.