چنگ اندازی به ثروت ملی

 

پست 6657. به قلم دکتر فتح الله دهقان. «وقتی اسب های توانا اجازه ورود به میدان مسابقه را نداشته باشند، هر الاغی می تواند به خط پایان برسد». (چرچیل) به گواه تاریخ مردم ایران، مردمی اصیل و نجیب، مستعد، نوع دوست و دارای ذوقی سرشار، کوشا و فعال بوده و همواره پایبند به اخلاق و مزین به صفت انسانی نوع دوستی بوده اند. این مُلک حاکمان و سیاستمدارانی بی نظیر و دانشمندان و نخبگان بی مانندی همچون ابن سینا، ابوریحان بیرونی، فردوسی، ملاصدرا و... را تقدیم به جهان بشری نموده است. در تاریخ معاصر نیز مردم ایران همواره پیشگام و پیشتاز بوده اند. انقلاب مشروطه، جنبش ملی شدن صنعت نفت، همچنین نقش آنها در انقلاب اسلامی ایران، پایمردی، رشادت و ایثار آنها در جنگ تحمیلی کار را به جایی رساندکه امام خمینی فرمودند اینچنین مردمی را در صدر اسلام نیز سراغ نداشتیم.

 

مطالعه تاریخ جهان حکایت از آن دارد، جوامعی که امور بر اساس روال صحیح و طبیعی انجام می گیرد و افراد با توجه به ذوق و استعداد  پشتکار و توانایی، تخصص و سعی و تلاش به مشاغل دولتی دست می یابند و صاحب ثروت می شوند. در چنین جوامعی هر چیزی در جای خود بوده و هرکسی در منصبی که شایستگی و لیاقت و تخصص آن را دارد قرار گرفته و همچنین ثروت در دست آنهایی است که در این راه سعی و تلاش کرده اند. در چنین جوامعی رقابت سالم،  منطقی و قانونی برای تصاحب مشاغل و ثروت در جریان است. و زمینه توسعه و پیشرفت این جوامع فراهم می شود. دربعضی جوامع امور در سیکلی غیر طبیعی، معیوب، غیر شفاف، غیر قانونی صورت گرفته و افراد بر اساس وراثت، وابستگی ها، رانت و... به مشاغل دولتی و ثروت دست می یابند، که عقب ماندگی و عدم توسعه را به دنبال دارد. در چنین جوامعی هیچ چیز سر جای خودش نیست. ایران نیز در این زمینه دارای مشکلاتی می باشد. برای حل این مشکلات تدابیر قانونی اندیشیده شده است. از جمله در قانون اساسی در اصل نوزده که می گوید: « مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند این ها سبب امتیاز نخواهد شد.». و در اصول 55،53،48،46،45،43،20،2  به این مسئله تاکید و ساز و کار های مبارزه با تخلفات در این زمینه آورده شده است.

 

 

متاسفانه علیرغم تاکید قانون اساسی بر حق مساوی شهروندان در چارچوب قانون برای دستیابی به مشاغل دولتی و ثروت کشور ما شاهد بی عدالتی در دستیابی به مشاغل دولتی و ثروت ملی هستیم، افرادی که خود را از ژن خوب می دانند بدون داشتن استعداد و تخصص، تعهد، صلاحیت های اخلاقی و... مشاغل دولتی و ثروت ملی را در اختیار گرفته و کشور را به وضعیت کنونی کشانده اند در حالیکه ژن خوب کسانی هستند که بر اساس استعداد و توانایی خدادادی، هوش و ذوق و با تلاش و پشتکار در عرصه های مختلف به موفقیت هایی دست یافته اند. و آنانی که ادعای ژن خوب دارند ریزه خواران (پَسماند خوار) سفره رانت، فساد، وراثت، اختلاس و... هستند، که با لگدمال کردن حقوق دیگران و از راه های غیر شرعی و غیر قانونی به مشاغل دولتی و ثروت های بادآورده رسیده اند. ژن خوب محصولش حسین فهمیده ها، فکوری، شیرودی، بابایی، شجریان، اصغر فرهادی، پروفسورخدادوست، شیر زن نخبه ایرانی مریم میرزا خانی، کشاورزان، کارگران و مدیران لایق و پاک دستی است که به این کشور خدمت می کنند. نه آنهایی که با رانت به پست های دولتی و ثروت دست یافته و انگل های جامعه اند. قرار گرفتن افراد قلیل نالایق در مناصب حکومتی و چنگ اندازی آنها به ثروت ملی، کشور را به وضعیت کنونی کشانده که در طول تاریخ این مرز و بوم بی سابقه است. بخشی از مردم به نان شب محتاج و زنان پاکدامن ایرانی برای تامین معاش و هزینه درمانی خانواده ...

 

خط فقر ملی

 

در سیاست خارجی منطقه ای و جهانی نیز ایران هیچ گاه این چنین منزوی نبوده است. شایسته نیست کشوری که سرشار از منابع گوناگون و صاحب سرمایه بی نظیر انسانی در جهان است به این حال و روز بیفتد که مصداق این سخن محمد مسعود روز نامه نگار معروف ایرانی باشد که می گوید: «من نمیدانم این همه آبی که به خزانه ملت رفته به مصرف کجا رسیده است که پس از بیست سال هنوز حقوق پاسبان 400 ریال یعنی به اندازه قیمت یک جفت کفش بهای یک شام یک نفره در هتل دربند است.»

 

 

شایسته است مردم ایران و حاکمان، سیاستمداران به مسائل زیر توجه نمایند:

 


1- همه می دانند، ایران یکی از کهن ترین و متمدن ترین کشور های جهان است که فراز و فرود های زیادی را به خود دیده، از طرفی یکی از قطب های جهان اسلام و مرکز تشیع جهان است. همچنین انقلاب اسلامی ثمره تلاش های آزادی خواهان و استقلال طلبان ایرانی در طول تاریخ خصوصا از مشروطیت تاکنون، صد البته دارای رقبا و دشمان تاریخی است.نباید اجازه داد فدای بی مسئولیتی، عدم کارامدی و بی تدبیری و از همه مهم تر اختلافات و بازی های جناحی شود.

 


2- حاکمان، دولتمردان و سیاست مداران تا دیر نشده به خود بیایند، افراد نالایقی که مشاغل دولتی و ثروت مملکت را در چنگ گرفته را برکنار و به صاحبان اصلی آنها که مردم ایران و نخبگان و مدیران پاک دست متخصص، متعهد و وطن دوست است بسپارند.  

 

 
3- در صورتی که با مفسدان، رانت خواران برخورد شود و به سوالاتی از قبیل چرا 37 هزار میلیارد از جیب ملت برای بدهی صندوق های قرض الحسنه پرداخت شد؟ پاسخ داده شود، هر کسی در  جای خودش قرار گیرد، دسترسی و هزینه ثروت کشور در چارچوب قانون باشد، امور به روال صحیح ، منطقی و قانونی انجام شود. مناصب حکومتی و ثروت ملی از دست افراد نالایق و فاسد خارج شود مردم نیز با جان و دل همکاری خواهند نمود، ایران از این بحران نجات خواهد یافت. مثل ترکیه، هنگامی که با مشکل سقوط پول ملی رو به رو شد، اردوغان برای حفظ ارزش پول ملی از مردم درخواست همکاری نمود.

 


4- اصحاب رسانه و مطبوعات در این زمینه فعال بوده و در این خصوص سعی و تلاش مضاعف نمایند. هر چند بعضی از آنها معتقدند که گوش شنوایی برای حرف های ما وجود ندارد. همان حرفی که محمد مسعود روز نامه نگار معروف خطاب به قوام السلطنه نوشت: « آقای قوام السلطنه روزنامه را توقیف نکنید، حرف های ما اثر ندارد و بود ونبود ما یکی است»

 

خوشبختانه هنوز در حاکمیت ایران گوش های شنوایی وجود دارد، واقعیت اینست که در دنیای کنونی، انفجار اطلاعات، رسانه و مطبوعات تاثیر معجزه گری دارد که قابل کتمان نیست، به عنوان مثال صحنه مرگ کودک فلسطینی که در آغوش پدرش جان داد جهان را تکان داد. از طرفی  گفتنی ها را باید گفت برای ثبت در تاریخ و دیگر اینکه بنا به عِرق ملی و در راستای منافع ملی و امنیت ملی عمل نماییم حداقل وجدانمان راحت است.

روزنامه آفتاب یزد ۲۱مرداد۹۷.